Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

Τα παιδικά που βλέπαμε... Μέρος 1ο

Τα θυμάστε; Κάποια από αυτά δε γίνετε να τα ξεχάσεις. Έβαλα εδώ κάποια από αυτά αλλά με μια ματιά λίγο διαφορετική. Περιμένω στα σχόλια ποια παιδικά να σχολιάσω εγώ, ο μέγιστος σχολιαστής - κριτής παιδικών στο επόμενο post μου!


Θα αρχίσω με τον... Captain Planet. Όλοι τον θυμάστε σίγουρα. Είναι εκείνος ο τυπάς που καλούσαν ο υπόλοιποι "ήρωες" της σειράς όταν δε μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους. Δηλαδή σε κάθε επεισόδιο Πολύ κουράδες... Με την δύναμη της φωτιάς, του αέρα και πάει λέγοντας... O τύπος λοιπόν αυτός ήταν μπλε! Ναι μπλε και μάλιστα με πράσινα μαλλιά. και κόκκινα μάτια! Έλεος!
Απορία: Γιατί δε συμμετείχε και ο Φρόντο με το Ένα Δαχτυλίδι της Μόρντορ;



Συνεχίζω με τον Babar. Ναι ναι, ο ελέφαντας με το πράσινο κουστούμι και την κορώνα στο κεφάλι, με τα μάτια - βούλες που δεν έκλειναν ποτέ (ούτε άλλες κινήσεις φυσικά). Ζούσε την μέρα του με διάφορες περιπέτειες παρέα με τα παιδιά του, γονείς του, φίλους - φίλες κλπ και περνούσε μηνύματα οικογενειακής θαλπωρής. Αγαπημένος χαρακτήρας ο Κορνήλιος. Απορία: Γιατί ο Κορνήλιος είχε γυαλί μόνο στο ένα μάτι; Δηλαδή από το άλλο έβλεπε κανονικά;



Μούμινς... Ναι Μούμινς. Βλέπαμε με λαχτάρα ένα παιδικό που λεγόταν Μούμινς... Ντροπή μας. Τα ζωάκια κατ' εικόνα του Happy Hippo της Kinder περνούσαν και αυτά οικογενειακά μηνύματα και ζούσαν σε μια περιοχή που σχεδόν κάθε μέρα είχε ομίχλη... Οι μορφές αυτές κάναν παρέα με ένα καγκουρό και τον τύπο με το μυτερό πράσινο καπέλο διακοσμημένο με ένα φτερό που 23 ώρες την μέρα ψάρευε.
Απορία: Τι δουλειά έχει το καγκουρό εκεί; Άλλη δουλειά δεν είχε; Δεν ξενέρωνε που ήταν το μοναδικό της περιοχής; Κρίμα είναι.. κλαψ!

Art Attack... Πολύ μπροστά η εκπομπή ρε παιδιά! Ο Τύπος (ή μάλλον τυπάρας) έπαιρνε ένα χαρτόνι και μπορούσε να το κάνει ότι ήθελε, ακόμα και πέτρα. Κλασικά έπαιρνε χαρτί υγείας και το έβρεχε ώστε να σκληρύνει όταν στεγνώσει. Φυσικά δε ξεχνάμε που έκανε τεράστια έργα τέχνης χρησιμοποιώντας ότι σκατά έβρισκε, από το χαλασμένο σίδερο της γιαγιάς μου της Όλγας μέχρι πεταμένα μπουκάλια μπύρας που είχε κατεβάσει ο μεθύστακας του χωριού του. Cult φιγούρα το άγαλμα κεφάλι που μιλούσε...
Απορία
: Γιατί ενώ έλεγε ο τύπος ότι όλα είναι πολύ εύκολα να κάνουμε και εμείς, ποτέ δε πετύχαινε τίποτα; Μήπως είμαι κουλός εγώ;



Power Rangers! Yeahhhhhhhhhhh Οι τυπάδες - μαθητές λυκείου που έσωζαν κάθε μέρα τον πλανήτη από τα τέρατα που έστελνε η κακιά Ρίτα. Η κίτρινη ήταν Κινέζα και ο Μαύρος... μαύρος Αυτοί λοιπόν κοπανούσαν τους κακούς αλλά πάντα χάναν. Μετά ντυνόντουσαν Power Rangers και ξαφνικά γίνονταν οι γαμάτοι... Πάλι όμως παίρναν τον πούλο και τότε καλούσαν τα ρομπότ-ζώα τους τα οποία σηκώνονταν από τις άκρες του κόσμου να πάνε να βοηθήσουν. Κλασικά παίρναν και αυτά τον πούλο μέχρι που ενώνονταν και κάναν τον υπέρτατο τύπο-ρομπότ που το όνομα του τελείωνε σε -ζορ. Τα σπίτια πίσω από τις μάχες θύμιζαν κάτι από δυτική συνοικία της Θεσσαλονίκης.
Απορία: Γιατί αρχηγός ο κόκκινος; Ε; Γιατί; Προπαγάνδα ρε... Ο Κόκκαλης φταίει για όλα!

Και τώρα... Χελωνονιτζάκια!!! Ναι καλά θυμάσαι αγαπητέ μου φίλε μου αναγνώστη. Είναι οι χελώνες υπέρ-νίντζα που έσωζαν και αυτές το κόσμο κάθε μέρα από τις κακές ιδέες του Εγκέφαλου. Ναι ο κακός σε αυτό το παιδικό ήταν ένας εγκέφαλος με μάτια και στόμα, τραγικότατο και ακόμα πιο τραγικό το ότι το λατρέψαμε Αρχηγός των χελωνών ποιος ήταν; Μα φυσικά, τι άλλο θα μπορούσε να είναι αρχηγός μια ομάδας χελωνών υπέρ-νίτζα; Αρχηγός λοιπόν ένα ποντίκι... Η ζωή τους; Στον υπόνομο. Αυτοί που έσωζαν κάθε μέρα το πλανήτη μας ζούσαν στους υπονόμους και τρώγανε πίτσες. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Πιστός ακόλουθος τους η ρουφιάνα δημοσιογράφος με τα κίτρινα ρούχα που μας έμαθε πως να εκμεταλλευόμαστε τους φίλους μας για να κάνουμε φράγκα. Ευχαριστούμε..
Απορία
: Γιατί τρώγανε πίτσες συνέχεια; Γιατί όχι παστίτσιο ή τουλουμπάκια;



Sport Billy! Δεν ξέρω ποιος ήταν ο βασικός ήρωας του παιδικού. Ο Μπιλάκος ή η τσάντα του. Τι τραβούσε αυτό το έρμο το τσαντάκι. Μπορούσε να βγάλει ότι σκατά ήθελε από μέσα. Αμάξια, αεροπλάνα, πλοία, χασίς, πρέζα και πάει λέγοντας.
Απορία: Γιατί δεν πήγαινε να την πέσει σε κανένα νησί, να βγάλει από την τσάντα του καμία βιλάρα και καμιά δεκαριά γκομενίτσες να γουστάρει;


Pingu! Nout Nout! Ohhhhhhh. Τι; Δε καταλάβατε; Ναι οι μοναδικοί ήχοι της σειράς ήταν αυτοί. Ειδικά αυτό το Νουτ Νουτ. Κάθε επεισόδιο κρατούσε max 7-8 λεπτά και συνήθως ο κατά τα άλλα αξιαγάπητος πιγκουίνος έμπλεκε με την "φίλη" του την φώκια! Στο τέλος όλα καλά και όλοι αγαπημένοι.
Απορία
: Ποτέ δε κατάλαβα γιατί δεν παρατούσε την φώκια ο Πινγκού. Αφού κάθε μέρα του έπριζε τα @@. Μαζόχα ήταν;



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ... ΕΔΩ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

3 σχόλια:

  1. file me exeis sugkhnisei apisteuta!!!ola htan apisteuta!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν εχω λογια αγαπη μου...αγαπημενα παιδικα που ποτέ δεν θα ξεχάσουμε...
    Οι αποριεσ σου επισεις είναι ευστοχες και με πολυ θος...χαχαχα
    Συνεχισε με περισσοτερα παιδικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ma poso teleio??
    ta evlepa ola!!!
    eidika i mummins itan to agapimeno mou! :D :D :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή